Kolejną świątynią ewangelicką wybudowaną w mieście został kościół św. Krzyża, położony przy Ewangelickich Zakładach Diakonijnych Bethesda. Kamień węgielny pod budowę świątyni został wmurowany 2 października 1930, a uroczystość poświęcenia obiektu miała miejsce 2 października 1933.
W 1945 obydwa kościoły na terenie miasta zostały odebrane ewangelikom na rzecz katolików. Kościół św. Krzyża służył jako świątynia garnizonowa.
Od 1946 wiernych w Węgorzewie objął opieką duszpasterz parafii ewangelickiej w Giżycku, ks. Emil Dawid. Czynił on starania o przydzielenie miejscowym ewangelikom świątyni. Wspomagał go w tym również ks. senior Edmund Friszke.
Według pisma Wojewody Olsztyńskiego z grudnia 1947 miasto zamieszkiwało 209 ewangelików. Została dla nich zarezerwowana kaplica położona na terenie Zakładów Opieki Społecznej przy ul. Żeromskiego 12. W październiku 1948 na podstawie decyzji Ministerstwa Ziem Odzyskanych kaplica została przydzielona parafii ewangelickiej oficjalnie, zatwierdzono również prawo kościoła rzymskokatolickiego do trzech świątyń na terenie miasta. Od postanowienia tego odwoływał się senior Friszke, zwracając uwagę na niezaspokajanie przez budynek potrzeb miejscowych wiernych oraz wskazując na nierówne traktowanie poszczególnych wyznań.