Ponadto Granz wydał kilka płyt jego kwintetu oraz zaprosił do nagrań z Artem Tatumem, Ellą Fitzgerald i Louisem Armstrongiem (Ella and Louis Again).
W 1955–1956 w wolnym czasie grywał w reaktywowanej orkiestrze braci Dorsey'ów i cały czas prowadził zespół żony, jeżdżąc w długie trasy koncertowe. W późniejszym czasie robił sobie częste urlopy jako bandlider i grał w zespołach prowadzonych przez innych. W latach 60. Ellington zapraszał go do współpracy przy swoich przedsięwzięciach: spektaklu scenicznym My People (1962), realizowanym dla uczczenia setnej rocznicy Proklamacji Emancypacji oraz nagraniu Koncertu muzyki sakralnej (A Concert of Sacred Music) (1965) i muzyki do filmu Assault on a Queen (1965). A w 1966 otrzymał zaproszenie do zagrania koncertów z big-bandami Harry’ego Jamesa i Counta Basiego, z którym odbył tournée w Europie.
Kilka lat później Bellson został szczególnie doceniony zawodowo, albowiem gigant perkusji – Buddy Rich, poprosił go o poprowadzenie jego big-bandu w okresie swojej rekonwalescencji po urazie pleców. Bellson przyjął propozycję z wielką satysfakcją