Kadłub okrętu został zoptymalizowany hydrodynamicznie, był bardzo opływowy, bez zbędnych, wystających części zakłócających opływ wody, przypominające współczesne kadłuby typu „kropla wody” (np. kadłub typu Albacore). Zapas wyporności kadłuba wynosił ponad 23%, znacznie więcej niż niecałe 17% najpopularniejszego brytyjskiego typu H.
Okręty miały pojedynczy kadłub ciśnieniowy, wszystkie zbiorniki balastowe znajdowały się wewnątrz kadłuba. Maszynownia zajmowała 35% kadłuba. Napęd na powierzchni zapewniał 8-cylindrowy silnik wysokoprężny o mocy maksymalnej 480KM. Ten sam silnik używany był do ładowania akumulatorów. Silniki pochodziły z zakładów , North British Diesel Engine and Co. oraz HM Dockyard w Chatham.
Napęd podwodny stanowiły dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1200KM. Energię do silników dostarczała bateria 220 akumulatorów. Akumulatory były tego samego typu, jakie były używane przez okręty podwodne typu J. Silniki napędzały pojedynczą śrubę.