Załoga – dobrowolna należność ze strony pana feudalnego na rzecz gospodarstwa chłopskiego, pozwalająca chłopu zacząć gospodarowanie.
Chłop dostający do uprawy ziemię na prawie lassyckim (przybysz lub własny chłop, któremu objęcie gospodarstwa pan mógł nakazać, gdy ten skończył 24 lata) dostawał od feudała inwentarz żywy oraz martwy w ilości niezbędnej do prowadzenia gospodarstwa i umożliwiający wywiązywanie się z pańszczyzny wobec właściciela ziemskiego (tj. załogę).
Jeśli dostawał gospodarstwo kmiece (decydowała wielkość gospodarstwa i rodzaj pańszczyzny przypisany do tego gospodarstwa), to na wyposażenie mógł dostać np. konia. Krowa (woły), pług, brony itp. standardowo wchodziły na wyposażenie załogi. Ważnym elementem załogi było zboże w ilości potrzebnej pod zasiew. Małe gospodarstwa, np. chałupnicze, mogły niczego nie dostawać.