Uniemożliwiło mu to aresztowanie go zaraz po przyjeździe, a po kilkudniowym pobycie w areszcie stała inwigilacja. Z podobnych przyczyn nie objął kierownictwa warszawskiej organizacji KPP. W sierpniu 1933 wyjechał do Moskwy, gdzie do jesieni 1935 studiował w Międzynarodowej Szkole Leninowskiej. Do kwietnia 1936 działał w Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy (KPZU), po czym skierowany został do pracy w łódzkim KO KPP.
Niebawem odwołano go do Warszawy, gdzie przedstawiciel KC KPP zakomunikował mu, aby czasowo nie angażował się w konspiracyjną pracę partyjną, gdyż przewiduje się dla niego skierowanie do legalnej działalności politycznej. W końcu maja 1936 wyjechał do rodziny w Rogowie. W sierpniu 1936 został aresztowany i osadzony w więzieniu centralnym przy ul. Daniłowiczowskiej. Wznowiono mu sprawę z 1932, gdyż wyznaczona mu przez SO w Sosnowcu na 16 lutego 1934 rozprawa nie odbyła się wobec niestawienia się oskarżonego na rozprawę. Na rozprawie w Sosnowcu 16 listopada 1936 wobec braku dowodów został uniewinniony. 22 lutego 1938 został ponownie aresztowany i osadzony w warszawskim więzieniu, został zwolniony pod koniec kwietnia. Po rozwiązaniu KPP w sierpniu 1938 brał udział w spotkaniach byłych działaczy KPP w Warszawie, z udziałem m.in.