thumb|240px|Medal Kongresu wręczony Hullowi Isaac Hull (ur. 9 marca 1773, zm. 13 lutego 1843) – oficer United States Navy.

Życiorys Isaac Hull urodził się w Derby w stanie Connecticut (niektóre źródła wymieniają też Huntington, obecnie Shelton w Connecticut).

We wczesnej młodości towarzyszył swemu ojcu, Josephowi, w morskich podróżach, docierając nawet do Indii Zachodnich. Po śmierci ojca zaopiekował się nim wuj, William Hull, weteran amerykańskiej wojny rewolucyjnej.

Do połowy lat dziewięćdziesiątych XVIII wieku młody Hull dowodził kilkoma statkami handlowymi, przy czym niektóre padły łupem francuskich korsarzy. Gdy została utworzona United States Navy został wcielony, w marcu 1798 roku, w stopniu podporucznika i odznaczył się, służąc na fregacie „Constitution” podczas quasi-wojny z Francją.

Wybuch I wojny berberyjskiej spowodował, że został skierowany – jako porucznik na pokładzie fregaty „Adams” – na Morze Śródziemne. Później dowodził szkunerem „Enterprise” i brygiem „Argus”, awansując w roku 1804 na stopień komandora porucznika, a w 1806 komandora. Przez kilka następnych lat nadzorował budowę kanonierek, a od roku 1809 dowodził kolejno fregatami „Chesapeake”, „President” i „Constitution”.