Okres, w którym Hull dowodził „Constitution”, był bogaty w wydarzenia. W latach 1811–1812 okręt odbył podróż do Europy i wrócił do Stanów Zjednoczonych tuż przed wybuchem wojny brytyjsko-amerykańskiej. W lipcu eskadra okrętów nieprzyjacielskich ścigała „Constitution” u wschodnich wybrzeży USA, ale Hull po mistrzowsku (stosując werpowanie) wymknął im się. 19 sierpnia 1812 roku „Constitution” stoczyła bój z brytyjską fregatą HMS „Guerriere” i zniszczyła ją, sama doznając jedynie nieznacznych uszkodzeń. To zwycięstwo wywołało ogromną radość amerykańskiego społeczeństwa i dowiodło, że mała amerykańska flota jest poważnym i groźnym przeciwnikiem dla potężnej Royal Navy. Za tę akcję Hull został wyróżniony, specjalnie wybitym z tej okazji, Złotym Medalem Kongresu Stanów Zjednoczonych.

Do końca wojny roku 1812 Hull był komendantem Portsmouth Navy Yard, potem przez krótki okres służył w Board of Navy Commissioners w Waszyngtonie, a następnie kierował stocznią w Bostonie. W latach 1823–1827 dowodził Eskadrą Pacyfiku operującą u wybrzeży Ameryki Południowej. Następnym przydziałem komodora Hulla było stanowisko komendanta Washington Navy Yard, gdzie pracował od 1829 do 1835 roku.