Z przeprowadzonej przez autorów opisu Angolatitan analizy kladystycznej (w oparciu o macierz danych z analizy Wilsona, 2002 zmodyfikowanej na podstawie danych z macierzy Upchurcha, Barretta i Dodsona, 2004) wynika, że zauropod ten był przedstawicielem kladu Titanosauriformes bardziej bazalnym niż rodzaj Euhelopus i grupa Titanosauria, ale bliżej spokrewnionym z nimi niż brachiozaur. Z analizy tej wynika zatem, że A. adamastor jest najbardziej bazalnym znanym przedstawicielem kladu Somphospondyli (obejmującego przedstawicieli Titanosauriformes bliżej spokrewnionych z Saltasaurus loricatus niż z Giraffatitan brancai). Jeśli przyszłe analizy kladystyczne dadzą podobne rezultaty, będzie to oznaczać, że Angolatitan był jednym z nielicznych zauropodów nie należących do tytanozaurów żyjących w późnej kredzie, kiedy to właśnie tytanozaury były najliczniej reprezentowaną grupą zauropodów. Odkrycie A. adamastor dowodziłoby zatem przetrwania bazalnych przedstawicieli Titanosauriformes nie należących do Titanosauria do późnej kredy (przynajmniej na obszarze Afryki).