W konspiracji używał pseudonimów „Janosik” i „Modrzew”.
W styczniu 1945 roku Andrzej Pilch służył jako przewodnik dla wkraczających od wschodu na teren Podhala i Orawy oddziałów Armii Czerwonej, w lipcu dla przybyłych na ten teren wojsk polskich. Brał udział w organizacji zrębów polskiej administracji i pierwszych posterunków milicji na Orawie. W 1946 roku został sołtysem Orawki, w latach 1947–1953 był wójtem gminy Jabłonka. W 1947 roku założył w Jabłonce wraz z siostrą, Marią Burtan, zespół pieśni i tańca „Orawa”. Pracował jako przewodnik PTTK, ratownik GOPR, strażnik ochrony przyrody. W 1955 roku został kierownikiem stacji turystycznej PTTK w Zubrzycy Górnej, zlokalizowanej w zabytkowym Dworku Moniaków i jednocześnie społecznym opiekunem tego zabytku. Przyczynił się do powstania wokół niego późniejszego Orawskiego Parku Etnograficznego, wyszukując godne zachowania budynki, sprzęty i zabytki kultury ludowej. Współorganizował zespół folklorystyczny, działający pod patronatem muzeum i Związku Podhalan. Od 1962 roku pracował w skansenie jako renowator, na emeryturę przeszedł w 1977 roku.