Był działaczem Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego.
W marcu 1939 nadal pełnił służbę w PUWFiPW na stanowisku kierownika referatu. W międzyczasie został przeniesiony do korpusu oficerów administracji (grupa administracyjna).
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli. Od 18 października 1939 przetrzymywany w obozie jeniecki NKWD w Putywlu, a od listopada 1939 w obozie w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa bez numeru z 2 kwietnia 1940. Między 4 a 7 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane pod numerem 2159 w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców, a przy zwłokach zostały odnalezione: leg. ofic., szereg zaświadczeń wojskowych, legitymacja Legionów Polskich, dwie pocztówki i list.