Colalucci stwierdził, że Lagi "prawie na pewno" naniósł warstwę klejowego "werniksu", aby ożywić kolory, jednak nie wspomniał o tym w swojej relacji, chcąc "zachować ten sekret swojego [restauratorskiego] rzemiosła"Gianluigi Colalucci, Michelangelo's Colours Rediscovered [w:] The Sistine Chapel, red. Massimo Giacometti, 1986, Harmony Books, ..
Między rokiem 1710 a 1713 kolejnej restauracji podjął się malarz Annibale Mazzuoli wraz z synem. Używali oni gąbek, które nasączali greckim winem, co według Colalucciego spowodowane zostało koniecznością usunięcia nawarstwień brudu złożonego z sadzy i kurzu wklejonego w tłuste warstwy z wcześniejszej renowacji. Mazzuoli pracował potem na sklepieniu, według Colalucciego, wzmacniając kontrasty poprzez przemalowanie detali. Restauratorzy także zamalowali niektóre obszary kolorów, które zniknęły pod warstwą białego nalotu soli. Powierzchnie te zamalowano za pomocą kreskowania. Colalucci stwierdził, że Mazzuoli również zastosował dużo klejowego "werniksu". Ta restauracja koncentrowała się na sklepieniu i w mniejszym stopniu obejmowała lunety.