Wojciech Hejnosz (ur. 3 kwietnia 1895 w Budach Łańcuckich, zm. 22 czerwca 1976 w Toruniu) – polski historyk prawa, archiwista, profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Życiorys Pochodził z niezamożnej rodziny chłopskiej, był synem Pawła i Katarzyny z domu Lasek. W latach 1906–1914 uczęszczał do gimnazjum w Jarosławiu, które ukończył z wyróżnieniem. W czasie I wojny światowej został powołany do Legionu Wschodniego armii austriackiej, od 1915 kilka lat spędził w niewoli rosyjskiej w Turkiestanie. Ochotniczo służył w Wojsku Polskim w czasie wojny polsko-bolszewickiej. 16 lutego 1921 został z dniem 1 stycznia 1921 mianowany podporucznikiem w piechocie z równoczesnym zaliczeniem do rezerwy i równoczesnym powołaniem do służby czynnej w 39 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich. Należał do grupy oficerów wywodzących się z byłej armii austro-węgierskiej. 8 stycznia 1924 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1263. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał przydział w rezerwie do 39 pp w Jarosławiu.