Przebieg wydarzeń Spotkanie na różańcu, wspólna modlitwa. We wnętrzu stoją krucyfiks i zapalone świece, a stoły przykryte są białym obrusem. Ów obrus sygnalizuje, że będzie się odbywała pusta noc. Po wspólnej modlitwie kobiety mające małe dzieci, ludzie chorzy wracają do domów, pozostali zasiadają wokół stołów. Śpiew pieśni ze śpiewnika wydanego przez ks. Jana Perszona, a nierzadko korzysta się z ręcznie powielanych w grubych zeszytach zapisów pieśni. Pojedyncza pieśń wykonywana jest od kilku do kilkunastu minut, gdyż każda ma co najmniej kilka, a nawet kilkanaście zwrotek. Jedna z bardziej znanych – Za starosty Marcyjana ma aż 56 strofek. W czasie przerw w śpiewie na stole pojawia się kawa (szczególnie lubiany na Kaszubach napój), a także ciasta i kanapki przygotowane wcześniej przez domowników.
Uczestnicy Śpiewowi przewodzi zazwyczaj śpiewak, który para się tym niemalże zawodowo, najczęściej był to mężczyzna. Często jest to zajęcie dziedziczone po ojcu, dziadku. Czasem można napotkać całe grupy śpiewaków, które śpiewają naprzemiennie jako chóry. Ważny jest donośny, mocny głos, gdyż śpiewa się kilka godzin, a śpiew musi być głośny.