Są wsie, w których udział w wydarzeniu biorą całe rodziny z małymi dziećmi, ale są i takie, w których młodzi wolą unikać tego typu spotkań, a wśród śpiewających dominują starsi mieszkańcy wsi. Liczba osób biorących udział w pustej nocy często związana również jest ze statusem zmarłego – z tym, czy i na ile był człowiekiem ważnym w danej społeczności. Na Kaszubach odbyły się również puste noce w przeddzień pogrzebu papieża Jana Pawła II.
Cel obrzędu Do współczesnego człowieka przemawia najczęściej wyjaśnienie, że powtarzalność i monotonność śpiewu przynosi ulgę uczestnikom pustej nocy. Dla dawnych wykonawców pieśni śpiew i szukanie w nim ukojenia były konwencjonalnym zachowaniem wobec śmierci. Wydarzenie pełni też funkcję integrującą lokalną społeczność. Mieszkańcy dobrze wiedzą, kto się na pustej nocy zjawił, a kogo zabrakło. To moment umacniający więzi solidarności wśród mieszkańców. Wyjaśnienie nieobecności może stać się źródłem domysłów i plotek. Mieszkańcy przekonani są, że kto śpiewa, dwa razy się modli. Ludzie uzasadniają również, że śpiewają, bo tak było zawsze. Ważna jest dla nich kontynuacja tradycji.