O jej likwidacji zadecydowało cofnięcie przez Niemców darmowego przydziału papieru i odmowa kupna przez nich części nakładu. Na jej miejsce 30 grudnia 1915 powstała lepiej redagowana „Godzina Polski", realizująca wkrótce bez osłonek politykę germanizacyjną władz niemieckich, za co otrzymała obiegową nazwę „gadzina Polski". Po likwidacji gazety zachował jednak część maszyn oraz jedną maszynę rotacyjną w lokalu przy Przejazd 8 i na nich drukował własnym nakładem w 1915 znaczne ilości pocztówek oraz na zlecenie – 19 druków zwartych i w 1917 – 1918 kilka tytułów pism wraz ze wznowioną i ukazującą się do 30 listopada 1918 własną gazetą. Kiedy zbankrutował przed 1925, część maszyn kupili pracujący u niego: F. Rydlewski i zecer R. Tylko, zakładając własne drukarnie.
Wyjechał do Warszawy, od 1930 kierował apteką w Wieruszowie, a w latach 1936–1945 w Nieszawie.
Od 1946 przebywał w Warszawie, prowadząc aptekę w Otwocku oraz do 1950 warsztat elektrotechniczny we Włochach. Po upaństwowieniu warsztatu i apteki przez władze, pracował w państwowej aptece i zakładach farmaceutycznych pod Warszawą.