thumb|250px|Szeregowiec Armii Syberyjskiej Armia Syberyjska (ros. Сибирская армия) – związek operacyjny Białych podczas wojny domowej w Rosji.
Geneza W nowo powołanym 9 lutego 1918 roku w Tomsku lewicowym Tymczasowym Rządzie Syberyjskim pod kierownictwem Piotra J. Derbera funkcję ministra wojny otrzymał ppłk Arkadij A. Krakowiecki. Obaj byli przedstawicielami Partii Rewolucjonistów-Socjalistów. Podpułkownik A.A. Krakowiecki miał za zadanie zorganizowanie sił wojskowych do walki z bolszewikami. W celu jego realizacji wyznaczył swoimi konspiracyjnymi przedstawicielami sztabkpt. Friziela na obszar zachodniosyberyjskiego okręgu wojskowego i praporszczika N.S. Kałasznikowa na obszar wschodniosyberyjskiego okręgu wojskowego. Jednakże z biegiem czasu przewagę w podziemiu antybolszewickim zyskały niepartyjne organizacje oficerskie, które powstawały niezależnie od działań eserowsko-mienszewickich władz. W rezultacie dowództwo nad partyzanckimi oddziałami wojskowymi w Zachodniej Syberii przejął płk Aleksiej N. Griszyn-Ałmazow, zaś we Wschodniej Syberii płk A.W. Ellerc-Usow. Dla koordynacji partyzanckich działań utworzono pod koniec maja w Nowonikołajewsku Centralny Sztab na czele z płk. A.N. Griszynem-Ałmazowem. W rezultacie antybolszewickiego wystąpienia zbrojnego Korpusu Czechosłowackiego został opanowany Nowonikołajewsk.