28 maja do miasta przybył płk A.N. Griszyn-Ałmazow. 12 czerwca jego sztab stał się sztabem Samodzielnej Armii Zachodnio-Syberyjskiej. Później przeniesiono go do Omska. Funkcję szefa sztabu armii objął płk Piotr A. Biełow. Armię zapoczątkowały oddziały ochotnicze Białych o charakterze partyzanckim, uzupełnione rekrutami zmobilizowanymi w I poł. lipca. 30 maja odbyło się zebranie Rady przy Przedstawicielach Tymczasowego Rządu Syberyjskiego, która powołała Komisariat Zachodnio-Syberyjski. Poprzez ten tymczasowy organ eserowcy zamierzali utrzymać kontrolę nad nowo formowaną armią, wprowadzając do niej komisarzy politycznych. Jednakże spotkało się to ze sprzeciwem ze strony prawicowych ugrupowań politycznych, których przedstawiciele w poł. czerwca ostatecznie zablokowali ten pomysł.

Organizacja 30 czerwca 1918 roku Komisariat przekazał swoje tymczasowe kompetencje Tymczasowemu Rządowi Syberyjskiemu P.W. Wołogodskiego. Funkcję ministra wojny objął płk A.N. Griszyn-Ałmazow. Jednocześnie został głównodowodzącym Samodzielnej Armii Zachodnio-Syberyjskiej. W poł. czerwca utworzono dwa korpusy armijne: Stepowy Syberyjski w Omsku płk. Pawła P. Iwanowa-Rinowa i Środkowo-Syberyjski w Nowonikołajewsku ppłk. Anatolija N Piepielajewa. W poł.