lipca Tymczasowy Rząd Syberyjski podjął decyzję o podporządkowaniu operacyjnym dowództwu Korpusu wszystkich oddziałów wojskowych na Syberii. Rosjanie starali się jednak jak najbardziej uniezależnić od Czechosłowaków. Na pocz. października dowództwo siłami zbrojnymi Białych na Syberii przejął gen. Wasilij G. Bołdyriew, członek Ogólnorosyjskiego Rządu Tymczasowego. Podporządkowano mu też Korpus Czechosłowacki. Nastąpiła reorganizacja armii na 3 Fronty: Zachodni, Południowo-Zachodni i Syberyjski.

Działania zbrojne Wystąpienie zbrojne Korpusu Czechosłowackiego stało się impulsem dla Białych do zapoczątkowania powstania przeciwko bolszewikom. W rezultacie w ciągu I poł. czerwca prawie cały obszar Syberii i Uralu od Czelabińska do Irkucka znalazł się pod władzą sił antybolszewickich. Na bazie powstańczych oddziałów wojskowych została sformowana Samodzielna Armia Zachodnio-Syberyjska, przemianowana w lipcu na Armię Syberyjską. Rozwinęła ona natarcie w 3 kierunkach: północno-zachodnim (Tiumeń-Jekaterynburg) pod dowództwem płk. Grigorija A. Wierżbickiego i gen. Siergieja N. Wojciechowskiego, wschodnim (Irkuck-Czyta) pod dowództwem ppłk A.N. Piepielajewa i południowym (wieś Sergiopol-Wiernyj) pod dowództwem płk Fiodora N. Jaruszyna.