21 lipca został zdobyty Tiumeń, zaś 25 lipca Jekaterynburg, co doprowadziło do odrzucenia wojsk bolszewickich za Ural. We wschodniej części Syberii 11 lipca Biali opanowali Irkuck, nawiązując w sierpniu w rejonie Czyty kontakt z kozackimi oddziałami atamana G.M. Siemionowa. Natomiast wojska płk. F.N. Jaruszina 21 lipca zajęły wieś Sergiopol, oczyszczając z bolszewików do końca sierpnia całe północne Siedmiorzecze, w wyniku czego podeszły pod Wierny. We wrześniu-październiku trwały głównie walki pozycyjne. Biali odrzucili wojska bolszewickie pod Perm. 29 listopada Grupa Jekaterynburska (ok. 35 tys. żołnierzy) przeszła do natarcia, rozbijając bolszewicką 3 Armię i zdobywając pod koniec grudnia najpierw Kungur, a potem Perm. Zdobyła tam bardzo duże ilości uzbrojenia, amunicji i wyposażenia wojskowego. Armia Syberyjska została rozwiązana pod koniec grudnia 1918 roku po utworzeniu Naczelnego Dowództwa Najwyższego Naczelnika Głównodowodzącego adm. Aleksandra W. Kołczaka. Na jej bazie w Jekaterynburgu sformowano nową Armię Syberyjską.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Armia Syberyjska (Biała Armia) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.