Ludwik Ryszard Bandura (ur. 3 kwietnia 1904 w Berlinie, zm. 20 sierpnia 1984 w Gdańsku) – polski pedagog. mały|Grób profesora Ludwika Bandury na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Życiorys Urodził się w rodzinie stolarza Piotra i Gertrudy Katarzyny z domu Chrzanowskiej. Miał młodszą siostrę Gertrudę po mężu Bartkowiak. W Berlinie w 1917 ukończył szkołę powszechną oraz do 1919 uczył się w szkole średniej (Mittelschule). W tym roku powrócił z rodzicami do Polski. Do 1922 uczył się w Seminarium Nauczycielskim w Koźminie Wielkopolskim. Pracował jako nauczyciel we wsi Orla w powiecie wyrzyskim (1922) i w pobliskiej wsi Wiele (1923). W 1924 zdał nauczycielski egzamin II stopnia i rozpoczął pracę w szkole powszechnej w Bydgoszczy. W 1926 był jednym z założycieli Ogniska Związku Nauczycielstwa Polskiego w Bydgoszczy. W roku szkolnym 1926/1927 ukończył w Toruniu Wyższy Kurs Nauczycielski w zakresie humanistyki. Od 1928 był nauczycielem w szkołach Związku Polaków w Niemczech w Ludwigshafen i Mannheim, równocześnie studiował na wydziale psychologii uniwersytetu w Heidelbergu. W latach 1930–1932 pracował w polskim szkolnictwie w Hamburgu. W 1932 podjął studia w Państwowym Instytucie Nauczycielskim w Warszawie. Po ukończeniu studiów w 1934 został kierownikiem szkoły powszechnej w Bydgoszczy.