W 1550 inkwizytorem Cypru był dominikanin Lorenzo da Bergamo, zob. .
Europa Wschodnia Societas Fratrum Peregrinantium Historia inkwizycji w Europie Wschodniej wiąże się z historią dominikańskiej kongregacji Societas Fratrum Peregrinantium prowadzącej działalność misyjną w tym rejonie. Jej początki nie są jasne, prawdopodobnie powstała pod koniec XIII wieku. Jej najstarsze konwenty znajdowały się w Kaffie (1298), Pera (1299) i Trapezuncie (1315). Jej rozwojowi sprzyjała początkowo ekspansja Genui w rejonie Morza Czarnego i Morza Egejskiego. Zakonnicy kongregacji rozwinęli działalność misyjną także na terenach opanowanych przez muzułmanów lub będących pod władzą chrześcijan obrządków wschodnich, m.in. w Armenii oraz Królestwie Gruzji. Ekspansja Polski i Węgier na wschód umożliwiła im także działalność w Mołdawii, na Rusi Halickiej i Wołoszczyźnie. W 1363 kongregacja została rozwiązana przez Urbana V, prawdopodobnie z uwagi na straty, jakie poniosła w czasie epidemii dżumy, jednak w 1375 reaktywował ją Grzegorz XI, przydzielając jej konwenty w genueńskich koloniach w Kaffie (Krym), Pera, Trapezuncie i na wyspie ChiosDobre, s. 40-41;