Wadding, IV, s. 209-211..
W łacińskim Królestwie Cypru sąd inkwizycyjny został ustanowiony po raz pierwszy w 1310 w związku z procesem templariuszy. Papieskimi komisarzami wyznaczonymi do przeprowadzenia procesu na wyspie zostali opat Bartłomiej z Alet oraz archiprezbiter Tomasz z Rieti. W okresie od 1 maja do 5 czerwca 1310 przeprowadzili oni przesłuchania 75 templariuszy, którzy jednomyślnie zaprzeczyli zarzutom o herezję, oraz 56 świadków, którzy niemal bez wyjątku złożyli zeznania korzystne dla zakonu rycerskiego. Śledztwo zostało zawieszone po zamordowaniu regenta Królestwa Cypru Amalryka z Tyru i najprawdopodobniej nigdy nie zostało wznowioneLea, III, s. 309-310.. Prowadzący je trybunał miał charakter doraźny i nic nie wskazuje, by w Królestwie Cypru doszło do ustanowienia inkwizycji na stałe. Następne wzmianki o inkwizycji na Cyprze pochodzą dopiero z okresu po przejściu wyspy pod władzę Republiki Weneckiej (1489). W 1490 papież Innocenty VIII mianował inkwizytorem Cypru dominikanina Vincenzo de ReboniLea, III, s. 621., który już wcześniej (od 1488) był inkwizytorem GrecjiArchivum Fratrum Praedicatorum, Tom 58, Istituto Storico Domenicano 1988, s. 245.. Od tego czasu funkcjonował na Cyprze stały trybunał inkwizycyjny aż do podboju wyspy przez Turków w 1571.