W połowie roku 1861 wyjechał do Paryża. Tam nawiązał kontakt z generałem Józefem Wysockim a potem zdał do szkoły wojskowej École spéciale militaire w Saint-Cyr, aby przygotować się do spodziewanego powstania. W styczniu 1863 z polecenia generała Wysockiego powrócił do Kijowa, gdzie nawiązał kontakt z Komitetem Prowincjonalnym na Rusi i otrzymał zadanie przygotowania powstania w rodzinnym w powiecie skwirskim. Działał energicznie, ale mało ostrożnie, stąd zaledwie po kilku tygodniach działalności propagandowej zarówno wśród szlachty, jak i chłopów został aresztowany, dzięki zdradzie prowokatora M. Grzymały-Grudzińskiego. Dwa lata spędził osadzony w Cytadeli Kijowskiej. W śledztwie wykazał się niezłomnym charakterem, nie załamał się i nikogo nie wydał. W marcu 1863 został skazany na karę śmierci; po interwencji matki wyrok ten został zamieniony na dożywotnie ciężkie roboty w kopalniach syberyjskich. Przebywał kolejno w Tomsku i Irkucku, a następnie trafił do salin w Usolu, gdzie mieszkał z Jakubem Gieysztorem. W 1868 w wyniku amnestii został przeniesiony do Irkucka, a w 1871 dzięki kolejnej amnestii do Permu. W okresie pobytu na Syberii zajmował się także publicystyką społeczno-polityczną i wojskową. Przygotował wówczas kilka znaczących tekstów.