Po pewnym czasie – zagrożony dekonspiracją i aresztowaniem – zawiesił swoją działalność (pracy w „Wawrze” i w akcji „N”) na 3 miesiące (na własną prośbę został zwolniony z funkcji kierownika komórki więziennej i przeniesiony do rezerwy).

Po upływie tych 3 miesięcy, aż do wybuchu powstania warszawskiego kierował działem IV Akcji „N”.

Po upadku powstania dostał się do niewoli i przebywał w Oflagu II D Gross-Born, skąd znów udało mu się szybko zbiec i wrócić do kraju, gdzie kontynuował działalność konspiracyjną (do chwili aresztowania w 1946 roku).

Po wojnie W mar­cu 1946 roku na­wią­zał kon­takt z piłsudczykiem ppłk. Wacławem Li­piń­skim, z któ­rym utworzył Stron­nic­two Nie­za­wi­sło­ści Na­ro­do­wej. Wspólnie wydawali pismo „Głos Opozycji”. W związku z tą działalnością niepodległościową w lutym 1947 roku został aresztowany przez UB i skazany na 15 lat więzieniaMarek Gałęzowski, Gorzkowski Kazimierz [w:] idem, Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939-1947, LTW: Warszawa 2005, s. 179-181.. W 1956 roku został zwolniony i zrehabilitowany. Po wyjściu z więzienia podjął pracę w Muzeum Narodowym w Warszawie, gdzie został kierownikiem działu gospodarczego. W późniejszym czasie oddelegowano go do pracy w związku zawodowym.