Tam uczyła francuskiego i robótek ręcznych siostry szkolące się na nauczycielki.
W 1874 roku Paradis została mianowana mistrzynią nowicjuszek w Collège Saint-Joseph w Memramcook w Nowym Brunszwiku. Szkoła potrzebowała podstawowego wsparcia w działach gospodarstwa domowego i kulinarnym. Chętnie wspierała Ojców Świętego Krzyża w ich misji edukowania młodych Akadyjczyków.
Założyła Małe Siostry Świętej Rodziny 31 maja 1880 roku. Wielokrotnie prosiła biskupa Sweeny'ego z Nowego Brunszwiku o zatwierdzenie małej wspólnoty, ale to nie nadeszło. W 1895 r. przekonała biskupa Paula LaRocque z Sherbrooke, który sam szukał personelu domowego do swojego seminarium, aby przyjął dom macierzysty i nowicjat Małych Sióstr do swojej diecezji i udzielił im diecezjalnego zatwierdzenia. Wspólnota przeniosła się do Quebecu, a Larocque udzielił kanonicznego zatwierdzenia 26 stycznia 1896 roku.
Paradis nadal nosiła habit swojego zakonu, ale zrzekła się go 2 października 1904 r. na rzecz tego, który został ustanowiony w nowym zgromadzeniu. W 1905 r. papież Pius X zwolnił ją ze zobowiązań wobec Zgromadzenia Świętego Krzyża.