Ludmiła Hirnle z domu Skaja (ur. 25 marca 1922 w Kościerzynie, zm. 10 czerwca 2011 we Wrocławiu), lekarz, profesor nauk medycznych, kardiolog.
Życiorys Przed wojną uczęszczała do gimnazjum urszulanek w Kościerzynie, w 1939 zdążyła ukończyć tam klasę przedmaturalną. Maturę złożyła już w Lublinie, na tajnych kompletach, w 1941 r. Swoją edukację kontynuowała, również w strukturach podziemnego nauczania, także na poziomie studiów wyższych: I i II rok medycyny u dra Zaorskiego zaliczyła w latach 1942-1944, a po wojnie dokończyła studia w latach 1945-1947, uzyskując dyplom lekarza na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego.
W latach 1952–1968 była asystentem (później adiunktem) III Kliniki Chorób Wewnętrznych pod kierunkiem profesora Edwarda Szczeklika; w tym okresie, w 1960, uzyskała we wrocławskiej Akademii Medycznej stopień naukowy doktora medycyny, broniąc pracy pt. „Bakteryjne zapalenie wsierdzia”, za którą otrzymała nagrodę Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej.
W latach 1961–1968 pracowała w Wojewódzkiej Przychodni Kardiologicznej we Wrocławiu, w tym czasie w 1963 odbyła staż w klinikach kardiologicznych w Paryżu i Marsylii.