Jan Scheffchen, (zm. po 4 lutego 1449) – franciszkanin, biskup nominat farerski w 1435, biskup pomocniczy włocławski w latach 1438–1442, sufragan ryski 1444–1449.
W 1433 został spowiednikiem w bazylice św. Piotra w Rzymie i funkcję tę pełnił do momentu uzyskania biskupstwa. Prowizję na biskupstwo farerskie w metropolii Nidarosu, uzyskał 31 I 1435 od papieża Eugeniusza IV, ale zapewne nigdy tam się nie zjawił.
W odniesieniu do lat 1438-1442 poświadczona jest jego działalność w diecezji włocławskiej rezydując w Chełmie pod Gdańskiem, gdzie miał swoje uposażenie.
25 I 1439 dokonał konsekracji kościoła w Kościerzynie, 29 maja tegoż roku konsekrował ołtarz w bliżej nieznanym kościele gdańskim. W 1440 poświęcił kaplicę św. Krzyża wraz z ołtarzem w gdańskim kościele mariackim. Tam też w następnym roku, 27 marca konsekrował kaplicę św. Marcina, a 3 kwietnia nadał jej odpust. Podjął się wzniesienia biskupiego zamku-rezydencji w Biskupiej Górze. W 1442 został przez Władysława Oporowskiego, ordynariusza diecezji przeniesiony do Komorska, co spotkało się z dezaprobatą mieszczan gdańskich.