Przed 1444 opuścił diecezję włocławską i przeniósł się do archidiecezji ryskiej, gdzie był obecny do 1449. Źródła z tego okresu dotyczą problemu jego utrzymania. W 1446 mistrz krajowy inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego prosi w Rzymie o możliwość nadania Janowi jakiegoś beneficjum. W 1447 podobną prośbę wystosował Scheffcher i uzyskał papieską zgodę na objęcie probostwa lub wieczystej wikarii. W tym też roku objął bliżej nieznane probostwo. W 1449 wybierał się w poselstwie do Rzymu, lecz Krzyżacy mieli go zawrócić z granicy i odesłać do Rygi.
Bibliografia Paweł Czaplewski, Tytularny episkopat w Polsce średniowiecznej, "Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk Poznańskiego", t. 43, 1916, s. 119-122. Krzysztof Rafał Prokop, Biskupi pomocniczy w diecezjach polskich w dobie przedtrydenckiej (2. poł. XIII – 1. poł XVI w.), Kraków 2002, s. 246-247.
Kategoria:Biskupi włocławscy Kategoria:Biskupi Rygi