Trzecia próba zdania matury, do której Wied przystąpił w 1884, zakończyła się kolejnym niepowodzeniem. W 1885 rodzice Gustava przenieśli się do Kopenhagi, a przyszłemu pisarzowi udało się pomyślnie zdać drugą część egzaminu maturalnego.
W 1886 r. Gustav Wied zdobył tytuł kandydata nauk filozoficznych. Po uzyskaniu stopnia uniwersyteckiego uczył w gimnazjum realnym w Kopenhadze-Amager. W tym okresie poważnie zainteresował się teatrem i postanowił zostać aktorem. W 1889 występował na deskach teatru eksperymentalnego Strindberga w Kopenhadze i w Malmö, grając w kilku sztukach szwedzkiego dramaturga.
Twórczość i podróże Gustaw Wied zadebiutował pod pseudonimem Peter Idealist (Piotr Idealista) w 1887 pamfletem politycznym pt. Nogle Aforismer i Anledning af Interpellationen i Storhedinge og dens Følger („Kilka aforyzmów z okazji interpelacji w Storhedinge i jej następstwa”), w którym wydrwił moralność ówczesnego duńskiego ministra ds. wyznań i oświecenia publicznego, Jacoba Scaveniusa, częstego bywalca kopenhaskich domów publicznych, ujawniając jednocześnie swoje antyklerykalne poglądy. W latach 1888–1889 w prasie ukazało się kilka jego wierszy, m.in. Jeg tror kun paa én Gud („Wierzę tylko w jednego Boga”). W następnych latach wydał kilka dramatów i opowiadań.