Jego działalność kontynuowano, a nawet poszerzono również po 1945 r.
W 1911 r. ukończono w Bydgoszczy budowę siedziby planowanej dla wyższej szkoły technicznej, wznoszonej również z myślą o artystycznych kierunkach przyszłego bydgoskiego uniwersytetu. 2 października 1911 r. zainaugurowała w niej działalność Królewsko-Pruska Szkoła Rzemiosł i Przemysłu Artystycznego (niem. Königliche Preussische Handwerker- und Kunstgewerbeschule), podniesiona w 1916 r. do rangi Akademii Przemysłu Artystycznego. W latach 1920–1923 działalność szkoły kontynuowano pod nazwą Państwowa Szkoła Przemysłu Artystycznego. Należała ona wówczas do wąskiego grona czterech istniejących w kraju szkół wyższych o takim profilu. Obecność w Bydgoszczy kadry profesorskiej, rekrutującej się spośród wybitnych artystów, sprowadzonych z kraju i zagranicy oraz naukowców zatrudnionych w Instytutach Rolniczych zaowocowało m.in. powołaniem w mieście towarzystw artystycznych i naukowych, m.in.: Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych oraz Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika. W 1922 r. odbył się także w Bydgoszczy I Ogólnopolski Zjazd Rolny, na który przybyli najwybitniejsi przedstawiciele nauk rolniczych z kraju i zagranicy.
Jeszcze przed 1920 r. funkcjonowało także w Bydgoszczy kilka szkół średnich, w ówczesnej nomenklaturze – wyższych, np. Bydgoskie Konserwatorium Muzyczne.
Okres międzywojenny (1920–1945)