Program naukowy tej placówki skonsultowano z podobnym Instytutem działającym w Berlinie. W październiku 1902 roku rząd pruski (Ministerstwo Rolnictwa, Dóbr Państwowych i Lasów) podjął ostatecznie decyzję o utworzeniu w Bydgoszczy instytutów badawczych dla celów rolnictwa. Miały one jednocześnie zająć się szkoleniem zawodowym rolników praktyków, nauczycieli i personelu administracyjnego. Instytuty Rolnicze w Bydgoszczy powstały w latach 1903–1906 zajmując teren o powierzchni 7,5 ha. Okalające zespół architektoniczny ulice (al. Ossolińskich, pl. Weyssenhoffa, ul. Powstańców Wlkp) wytyczone zostały krótko przed budową Instytutu, tworząc wraz z nim zespół urbanistyczny o dużych walorach kompozycyjnych. Struktura organizacyjna instytutu została zreorganizowana na wzór uniwersytetu z czterema wydziałami: chemii rolnej, chorób roślin, higieny zwierząt i melioracjiHistoria Bydgoszczy. Tom II. Część pierwsza 1920-1939: red. Marian Biskup: Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe 1999. , s. 651–719.. Po włączeniu Bydgoszczy do odrodzonego państwa polskiego w 1920 roku, nastąpił intensywny rozwój instytutu, który do 1927 r. działał jako Państwowy Instytut Naukowo-Rolniczy, a później stał się oddziałem Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach.