W konsekwencji odmowy, bydgoska „komisja uniwersytecka” zastanawiała się nad przeniesieniem nad Brdę jednego z mniejszych niemieckich uniwersytetów, jak uczyniono z wszechnicą z Frankfurtu nad Odrą (Viadrina) przenosząc ją do Wrocławia.
Ponowne starania wznowiono w 1886 roku, używając tym razem argumentu o charakterze politycznym. W uzasadnieniu petycji podano, że kształcenie młodzieży przez odpowiedni dobór kadry nauczającej dodatnio wpłynie na proces germanizacji Bydgoszczy i okolic. Okazało się, że i ten argument nie zmienił stanowiska władz rządowych. Starania Bydgoszczy torpedowała w tym czasie konkurencja Poznania, który również podejmował nieudane próby pozyskania od rządu pruskiego lokalizacji szkoły wyższej. Niemniej projekt powołania uniwersytetu w Prowincji Poznańskiej stawał się coraz bardziej realny na kanwie programu umocnienia żywiołu niemieckiego w Wielkopolsce i na Pomorzu (niem. Hebungspolitik). mały|Budynek główny Instytutów Rolniczych, założonych w 1903 r. – pierwszej placówki naukowo-badawczej w Bydgoszczy Dużą rolę w popularyzacji idei uniwersytetu w Bydgoszczy odegrał nadburmistrz Alfred Knobloch (1899-1910). 14 października 1901 r. wystąpił on z memoriałem w tej sprawie do kanclerza Rzeszy Niemieckiej – Bernharda von Büllowa.