W 1959 ponownie prowadził olimpijską reprezentację.
Jako trener posiadał wiele oryginalnych pomysłów i projektów teoretycznych - szeroki zasięg działania napastników ze zmianą miejsc w systemie „W” (Dinamo Moskwa w 1940), grę podwójnego ataku w centrum (Wsiewołod Bobrow i Grigorij Fiedotow w CDKA), korzystania z osobistej opieki (N. Pałyska w Dinamo i CDKA), zmienność miejsc graczy bocznych oraz wzięcia udziału w ataku obrońców (W. Czistochwałow w CDKA). Dobrze wykształcony, erudyta, do graczy zwracał się na „Wy”. Autor książek: „Taktyka meczu piłki nożnej” (1948, 1962), „Gra w środku pola” (1956, 1958). Zmarł 17 października 1986 w Moskwie. Został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Wostriakowskim.
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz Moskwy: 1932 (j), 1933 (j)
Sukcesy trenerskie mistrz ZSRR: 1940, 1946, 1947, 1948, 1950, 1951 wicemistrz ZSRR: 1945, 1949 brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1958 zdobywca Pucharu ZSRR: 1945, 1948, 1951, 1957 finalista Pucharu ZSRR: 1944
Odznaczenia tytuł Mistrza Sportu ZSRR tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR: 1942 (w 1952 odebrano, w 1955 przywrócono) tytuł Zasłużonego Trenera Sportu ZSRR: 1957 Order „Znak Honoru”: 1957
Przypisy
Linki zewnętrzne
День в истории.