Widmo PES Wynikiem przeprowadzenia spektroskopii fotoemisyjnej jest wyznaczenie liczby zliczeń fotoelektronów w funkcji energii wiązania. Elektrony mogą zostać niesprężyście rozproszone podczas transportu w próbce. Energia kinetyczna cząstek po opuszczeniu powierzchni materiału jest niższa w stosunku do elektronów nierozproszonych. Elektrony są rozpraszane także w drodze do detektora. Fotoelektrony, które utraciły swą energię kinetyczną w wyniku powyższego mechanizmu tworzą tło widma. Uzyskanie wysokiej próżni jest konieczne ze względu na czułość metody PES na skład powierzchni.
Aparatura Standardowa aparatura wykorzystywana w metodach PES musi zawierać:
źródło wiązki pierwotnej (lampa rentgenowska, lampa ultrafioletowa, synchrotron) detektor zależy od wybranej metody układ próżniowy układ zasilający i chłodzący
Bibliografia R.W. Kelsall, I.W. Hamley, M. Geoghegan: Nanotechnologie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. .
Zobacz też rodzaje promieniowań
Kategoria:Spektroskopia