Data ta nie jest przypadkowa, ponieważ sposób powstawania rękopisów radykalnie się zmienił najpierw po prześladowaniu Dioklecjana (303–305), a następnie po zalegalizowaniu chrześcijaństwa przez Konstantyna Wielkiego. Przykładem rękopisów powstałych po tej dacie są Kodeks Synajski i Kodeks Watykański. Wobec braku rękopisów z końca I wieku, znane współcześnie wczesne rękopisy Nowego Testamentu pochodzą z lat 100–300. Philip Comfort w II wydaniu The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts z roku 2001 wylicza 69 wczesnych rękopisów greckiego Nowego Testamentu. Od tego czasu odkryte zostały papirusy , oraz .
Rękopisy z II wieku określane są jako najwcześniejsze rękopisy greckiego Nowego Testamentu. 27 wydanie Novum Testamentum Graece Nestle-Alanda (NA27) datuje tylko cztery rękopisy na II wiek: , , oraz . Kilka innych rękopisów datowanych jest na ok. rok 200: , , , , , , , , . Comfort i inni amerykańscy paleografowie poszerzają tę listę o kilka dalszych rękopisów.