Wybór poszczególnych substancji lub leków złożonych warunkowany jest rozmaitymi czynnikami, takimi jak jej nasilenie i dotychczasowy przebieg; pod uwagę należy wziąć również możliwe przeciwwskazania dotyczące poszczególnych leków oraz reguł monitorowania stężenia.
U chorych bez widocznej poprawy w ciągu 3–6 miesięcy, przy niekorzystnych czynnikach rokowniczych, można zastosować leki biologiczne, w pierwszej kolejności inhibitor TNF. Pomimo niekiedy spektakularnych efektów (przynajmniej w krótkiej perspektywie) wysokie koszty leczenia nie pozwalają na używanie ich jako leków pierwszego rzutu. Także kombinacje różnych leków immunologicznych nie przynoszą dodatkowych korzyści terapeutycznych i są nieekonomiczne. Przy wyjątkowo ciężkim przebiegu choroby lub gdy istnieją przeciwwskazania do terapii biologicznej wskazana jest monoterapia azatiopryną, cyklosporyną A lub cyklofosfamidem.
Bibliografia
Kategoria:ATC-M01 Kategoria:ATC-L04 Kategoria:Leki przeciwreumatyczne