thumb|200px|right|Szłom wielkopolski z X wieku Wojsko polskie w okresie wczesnofeudalnym – siły zbrojne Księstwa/Królestwa Polskiego do 1138 roku.
Struktury wojska Ustrój pierwotny Organizacja obronna pierwszych Piastów to przede wszystkim grodziska z rowami, wałami i z ostrokołami. Z poszczególnych grodzisk powstawały warowne grody otoczone „przekopą”, obwałowaniem i ostrokołem, z drewnianymi budynkami wewnątrz i wieżami strażniczymi. Gród był siedzibą żupana. Obok właściwego grodu występowało zazwyczaj podgrodzie. Stanowiło ono schronienie dla ludności.
Na wyprawę wojenną zwoływano wojów. Do grodów i osiedli wysyłano „wici”pęki powrozów-symbol kary na uchylających się od powinności. Wojowie zbierali się w grodach ze starostami rodowymi na czele. Dowództwo nad wojami z całego państwa obejmował książę. Celem ułatwienia dowodzenia, wprowadzono podział wojska na dziesiątki i setki. Zachowywano przy tym więzy rodowe i władzę starościańską. Możniejsi wojowie pełnili służbę konno. Stanowili tym samym wojskowy orszak księcia.
Uzbrojenie stanowiły łuki, oszczepy, włócznie, topory, młoty i koły. Miecze posiadali tylko nieliczni wojowie. Zbroję ochronną stanowiły przede wszystkim pancerze tekstylne i szczytyDrewniane tarcze.