Historiografia utrzymała swoją ważną pozycję w literaturze, podobnie jak to było w wiekach poprzednich i jak pozostanie w wiekach późniejszych. Eseista i historyk Ouyang Xiu, we współpracy z Song Qi, opracował w 1060 Xin Tang Shu, kronikę dynastii Tang. Kanclerz Sima Guang (1019–1086), polityczny oponent Wanga Anshi (1021–1086), przewodniczył zespołowi historyków, których wspólnym dziełem było stworzenie gigantycznego dzieła historycznego Zizhi Tongjian, powszechnej historii świata (tj. Chin i krajów sąsiadujących). Prace nad 294 tomami zawierającymi ponad 3 miliony znaków pisma chińskiego, zakończyły się w 1084. Zakres dzieła obejmował zarówno główne tematy przewodnie, jak i drobne niuanse historii Chin od roku 425 p.n.e. w okresie Królestw Walczących aż do X w. i upadku dynastii Tang. W 1189 Zhu Xi (1130–1200) dokonał dalszej redakcji i skumulował treść w 59 księgach, ale ostatecznie prace dokończyli jego uczniowie pod sam koniec jego życia, około 1200 roku
thumb|Motyl na kwiatach wisterii, Xu Xi (ok. 886 – ok. 975), namalowane ok. 970 thumb|Urna pogrzebowa z przykrywką, kamionka w stylu celadonu z Longquan; ze Zhejiang, Płn. dyn. Song era, X lub XI w.