Malarstwo urzędników Północnej dynastii pozostawało pod wpływem ich politycznych ideałów porządkowania świata i zmagania się z szerokimi problemami dotyczącymi całego społeczeństwa. Ich obrazy często przedstawiały ogromne, rozległe sceny krajobrazowe. Urzędnicy dynastii Południowej wierzyli zaś w reformy społeczne podejmowane na podstawowym poziomie, w obrębie grupy lokalnej, co jak sądzili ma większe szanse powodzenia. Ich więc obrazy skupiają się na scenach mniejszych, widzianych z bliższa i bliższych widzowi, podczas gdy tło jest często pozbawione detalu, jako przestrzeń niebędąca w centrum zainteresowania widza lub artysty. Za tę zmianę między erami odpowiada w głównej mierze wzrastający wpływ filozofii neokonfucjańskiej. Zwolennicy neokonfucjanizm koncentrowali się na reformowaniu społeczeństwa „od dołu do góry”, a nie „od góry” (elit władzy) „do dołu” (zwykłych ludzi); widoczne jest to na przykład w zakładaniu przez nich małych, prywatnych akademii w miejsce wielkich, kontrolowanych przez państwo instytucji okresu dynastii Północnej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kultura dynastii Song · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.