thumb|240px|Oryginalny tekst przywileju z roku 1356 Joyeuse Entrée (fr. Radosny wjazd) – zwyczajowa nazwa średniowiecznej karty przywilejów stanowych Brabancji, później także Flandrii i innych prowincji Niderlandów. Przywileje te nadawały prowincjom szeroką autonomię wewnętrzną, a przedstawicielstwom stanowym wpływ na politykę władców. Nazwa dokumentu pochodzi od uroczystego wjazdu Joanny Brabanckiej i jej męża Wacława Luksemburskiego do Brabancji w roku 1356, podczas którego zostali zmuszeni do podpisania przywileju.
Geneza przywileju Joyeuse Entrée zostało sporządzone w roku 1354 przez księcia Brabancji Jana III podczas zjazdu przedstawicieli miast brabanckich w Leuven. Książę Jan postanowił wydać przywileje stanowe poddanym, by uzyskać od nich akceptację małżeństwa jego najstarszej córki, Joanny z Wacławem Luksemburskim i uczynić ją jedyną spadkobierczynią księstwa. Gdy Jan III wkrótce potem zmarł (1355), doszło do próby podziału jego spadku, gdyż księciem Brabancji ogłosił się szwagier Joanny Brabanckiej, Ludwik II de Male, mąż jej młodszej siostry, Małgorzaty. Ludwik wkroczył nawet do Brukseli, lecz został stamtąd usunięty przez mieszczan, którzy stanęli po stronie Joanny. Stało się tak, gdyż w tym czasie Joanna Brabancka i Wacław Luksemburski zgodzili się potwierdzić przywileje stanowe obiecane przez Jana III.