Ewentualne obroty bębenków M i L zostały pominięte, ponieważ była duża szansa, że w trakcie szyfrowania pierwszych 6 liter wiadomości bębenki M i L nie obróciły się.
Równanie przekształcono, aby Q znalazło się po lewej stronie:
W tamtym czasie Polacy wynaleźli już metody znajdowania kluczy indywidualnych wiadomości, okablowanie w militarnej wersji Enigmy również było znane, jedynymi niewiadomymi w równaniu były więc x, y, z i permutacja S.
Na dużym arkuszu papieru wypisano pod sobą 26 permutacji P-x-i+1NPx+i-1:
Dla każdego początkowego ustawienia bębenka N (dla wszystkich x od 0 do 25) sześć kolejnych wyrażeń w postaci P-x-i+1NPx+i-1 odpowiadało permutacjom na wirniku N przy szyfrowaniu 1, 2, …, 6 litery wiadomości.
Następnie na ruszcie, czyli karcie z sześcioma otworami, wypisano permutacje Ai w następujący sposób:
460x460px|frameless
Jeden układ otworów na ruszcie odpowiadał jednej permutacji na łącznicy kablowej (dziury odpowiadały połączonym parom liter).
Jeżeli przypatrzyć się równaniu na Q, to można zauważyć, że po lewej i prawej stronie wyrażenia SAiS−1 znajdują się permutacje będące swoimi odwrotnościami.