Metoda anx Dzięki odszyfrowanym wiadomościom z września i października 1932 r. polscy matematycy wiedzieli, że większość niemieckich depesz zaczynała się od ‘anx’ (‘an’ to niemieckie ‘do’, a ‘x’ było znakiem przestankowym). Mając taką wiedzę, należało postępować następująco. Z depesz z danego dnia należało wybrać taką, która mogła zaczynać się od ‘a’. Dla przykładu powiedzmy, że trzy pierwsze litery zaszyfrowanej depeszy to ‘tuv’. Następnie należało wciskać przycisk „t” tak długo, aż zapali się lampka z literą „a”. Skoro w danym stanie maszyny ‘t’ szyfrowane było jako ‘a’, to z symetrii Enigmy ‘a’ musiało szyfrować ‘t’. Trzeba było wcisnąć po kolei klawisze z literami ‘u’, ‘v’ i sprawdzić, czy szyfrują one ‘n’, ‘x’. Jeśli tak, to istniało ustawienie maszyny, w którym ‘anx’ szyfrowane jest jako ‘tuv’, czyli z dużym prawdopodobieństwem tekst depeszy zaczynał się od ‘anx’. Pozostało już tylko przestawić pierścienie tak, aby litery widoczne w górnej części maszyny zgadzały się z kluczem dziennym. Była to metoda niezawodna, ale w pesymistycznym przypadku należało wcisnąć przycisk „t” 17 576 razy.
Zobacz też Enigma łamanie szyfru Enigmy