Według projektu cała załoga (45 oficerów oraz 576 podoficerów i marynarzy zgodnie z etatem pokojowym) miała do dyspozycji własne koje, co było szczególnie podkreślane wobec dobrowolności służby w marynarce w latach 30. XX wieku.

Urządzenia napędowe Krążowniki typu Northampton były napędzane czterema zespołami turbin parowych systemu , każdym składającym się z turbiny wysokiego i niskiego ciśnienia, umieszczonymi w dwóch oddzielnych maszynowniach. Turbiny z przedniej maszynowni napędzały wały zewnętrzne, tylnej wewnętrzne. Parę do turbin dostarczało osiem kotłów wodnorurkowych typu Yarrow na pierwszej jednostce bądź White-Forster na pozostałych. Były one rozmieszczone parami w czterech kotłowniach, spaliny z których były odprowadzane przez dwa kominy. Naprzemienny układ pomieszczeń siłowni: dwie kotłownie – maszynownia – dwie kotłownie – maszynownia, tzw. system unitarny, miał na celu zapobieżenie przypadkowi unieruchomienia całości maszyn jednym trafieniem. Łączna projektowana moc maszyn wynosiła 107 000 shp, co miało zapewnić prędkość maksymalną 32,5 węzła. Przy przeforsowaniu siłowni poszczególne okręty osiągały moc 109 000 shp i prędkość 33 węzłów.