W odpowiedzi, prezydent Stanów Zjednoczonych, John Adams, wysłał do Francji trzech emisariuszy, Elbridge’a Gerry’ego, Charlesa Coteswortha Pinckneya oraz Johna Marshalla, z nadzieją przywrócenia zgodnych stosunków między krajami.
Amerykańscy wysłannicy, podobnie jak inni członkowie administracji Adamsa, uważali rząd Francji za źródło dekadencji i intrygi. Podziały i knowania w obrębie Dyrektoriatu znacząco utrudniły Amerykanom skuteczną realizację ich misji. Po przybyciu do Francji Gerry, Pinckney i Marshall przekonali się, że nie są w stanie formalnie spotkać się z ministrem spraw zagranicznych, Talleyrandem. Zamiast tego, skontaktowało się z nimi kilku pośredników: Nicholas Hubbard (określany później jako "W"), Jean Hottinguer ("X"), Pierre Bellamy ("Y") oraz Lucien Hauteval ("Z"). W negocjacjach uczestniczył również dramaturg, Pierre Beaumarchais, który wcześniej uczestniczył w przekazywaniu francuskiej pomocy do Stanów Zjednoczonych w okresie rewolucji amerykańskiej.