Po II wojnie światowej, w wyniku emigracji, zbór łódzki tworzyli już wyłącznie Polacy. Pastorami odbudowującego się zboru byli kazn. Bujak, kazn. Baron i kazn. Smyk. Nabożeństwa odbywały się do 1951 r. przy ul. Struga 17, w tym samym lokalu, co kilkadziesiąt lat wcześniej, a następnie w budynku przy ul. Nowotki 79. W 1967 r. siedzibę zboru przeniesiono do budynku dawnej fabryki włókienniczej przy ul. Kopcińskiego, gdzie znajduje się do dziś. Do 1991 r. siedziba zboru służyła jednocześnie jako biuro zjednoczenia wschodniego, które obecnie jako diecezja wschodnia posiada swoją stolicę w Warszawie.
Kolejne lata były dla zboru okresem rozwoju. Najwięcej, bo 34 chrztów świętych na wyznanie wiary udzielono w 1984 r. Skutkiem tego pod koniec lat 80. zbór w Łodzi liczył już ponad 200 członków. W 1987 r. zdecydowano się wydzielić 18-osobowy zbór w Zgierzu. W 1991 r. w wyniku publicznej ewangelizacji i spotkań biblijnych prowadzonych przez Phila i Joannę Jonesów w hali „Anilana”, utworzono drugi zbór adwentystyczny w Łodzi – Łódź Górną, natomiast w 1992 r. w wyniku wykładów biblijnych głoszonych przez przybyłego z Australii pastora Janusza Skrzypaszka – trzeci zbór, dziś już nieistniejący – Łódź-Bałuty, który od 2004 r. nosił nazwę zboru „Pielgrzym”.
Przypisy
Bibliografia
Zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Łodzi Widzew - witryna internetowa
Łódź-Widzew Adwentystów Dnia Siódmego, Widzew