Po próbach w locie maszyna została skierowana do produkcji seryjnej pod oznaczeniem Mitsubishi B1M1. Samolot nie miał imponujących osiągów, okazał się być jednak konstrukcją solidną, łatwą w pilotażu i eksploatacji i lubianą przez pilotów. Zdając sobie sprawę z niezadowalających marynarkę osiągów, już w połowie lat 20. rozpoczęto poszukiwania następcy B1M, jednak powstające prototypy nowych samolotów torpedowych nie wnosiły nowej jakości i radykalnej poprawy parametrów lotu. Dzięki temu B1M stał się podstawowym samolotem torpedowym marynarki aż do połowy lat 30. XX wieku. Maszyna była na tyle udaną konstrukcją, że nawet tradycyjnie niechętne marynarce lotnictwo armii lądowej przyjęło maszynę "konkurencyjnej" formacji na swoje uzbrojenie pod oznaczeniem Mitsubishi Typ 87. B1M operował z pokładów lotniskowców „Kaga” i „Hōshō”. Maszyny wspierały działania japońskiej armii podczas jej interwencji w ChinachKrzysztof Zalewski, Japońskie jednosilnikowe samoloty torpedowe, „Lotnictwo”, nr specjalny 7 (2008), s. 80-91, .