został dowódcą plutonu samodzielnego szwadronu kawalerii 48 Dywizji Strzeleckiej. Od poł. marca tego roku dowodził plutonem 4 szkoły kawaleryjskiej. Od pocz. września pełnił funkcję adiutanta szkoły. Od pocz. września 1931 r. był dowódcą pododdziału kalinińskiej szkoły kawaleryjskiej kadry dowódczej, zaś od poł. maja 1932 r. pododdziału zjednoczonej szkoły wojskowej kadry dowódczej. Na pocz. kwietnia 1937 r. w stopniu kapitana został szefem jednego z oddziałów tambowskiej szkoły kawaleryjskiej im. 1 Armii Konnej. W lutym 1938 r. aresztowało go NKWD. W poł. 1939 r. został wypuszczony na wolność. W poł. września tego roku objął funkcję szefa jednego z oddziałów sztabu VXI Korpusu Strzeleckiego. W 1940 r. awansował na majora. Jesienią 1941 r. dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w różnych obozach jenieckich. Na pocz. 1943 r. wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). W lipcu tego roku ukończył szkołę propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem. Następnie wykładał historię rosyjską w szkole. Jednocześnie był członkiem komisji kwalifikacyjnej i egzaminacyjnej. Od listopada 1944 r. pełnił funkcję szefa oddziału formowania sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Na pocz. 1945 r. został mianowany podpułkownikiem.