W 1986 został członkiem rzeczywistym PAN.
W 1981 powrócił do Instytutu Geologicznego i objął kierownictwo Pracowni Tektoniki w Zakładzie Stratygrafii, Paleontologii i Tektoniki IG/PIG, które sprawował do 1991. W 1988 otrzymał indywidualną Nagrodę Państwową II stopnia za osiągnięcia w dziedzinie geologii regionalnej i tektoniki kaledonidów Europy Środkowej, w 1999 został laureatem Nagrody Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych I stopnia w zakresie geologii.
Był promotorem 7 prac doktorskich oraz autorem 83 monografii, rozpraw i artykułów, 12 atlasów i map geologicznych, 21 atlasów i map tektonicznych.
Działalność w Radach i Stowarzyszeniach Naukowych W latach 1975–1978 i 1981–1991 był wiceprzewodniczącym, a w latach 1991–1995 przewodniczącym Rady Naukowej PIG. Był też członkiem Rad Naukowych Zakładu Nauk Geologicznych PAN, Instytutu Nauk Geologicznych PAN, Instytutu Geofizyki PAN, Instytutu Historii Nauki PAN, Instytutu Geologii Podstawowej Uniwersytetu Warszawskiego, Instytutu Nauk Geologicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Instytutu Geodezji i Kartografii.
W 1992 został członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności, a w latach 1994–2000 pełnił funkcję wiceprezesa.