Popularne są klasyczne tragiczne historie miłosne, heroiczne legendy i opowieści oparte na wydarzeniach historycznych. Wybitnym autorem sztuk dla kabuki i bunraku był Monzaemon Chikamatsu (1653–1725).
Architektura thumb|200px|Zamek Himeji
Cechą charakterystyczną kultury japońskiej jest wyjątkowy szacunek dla natury. Japończycy, w przeciwieństwie do Europejczyków, nie czują się panami przyrody, a jedynie jej częścią. Związane jest to z religią shintō. Stąd w Japonii zamiłowanie do przestrzeni, również w architekturze, które jest widziane jako zgodne ze środowiskiem naturalnym. Tradycyjna Japonia była przede wszystkim społeczeństwem rolniczym, koncentrującym się na pracy związanej z uprawą ryżu. Pomiędzy Japończykami a ich naturalnym otoczeniem rozwinęło się poczucie współpracy, a nie antagonistycznych relacji. Zamiast obrony miejsca zamieszkania, adaptacja stała się podstawową postawą, w tym także przystosowanie do warunków klimatycznych i geograficznych.
Ogrody thumb|200px|Ogród Sōraku-en w Kobe
Ogród w tradycyjnym, japońskim stylu, spotykany przy domach prywatnych, w parkach, przy świątyniach buddyjskich i shintō oraz w pobliżu zabytków (np. zamków).