Miron Iwanowicz Pankiewicz, ros. Мирон Иванович Панкевич (ur. 6 sierpnia 1905 r. we wsi Branczyce w guberni mińskiej, zm. ?) – radziecki wojskowy (podpułkownik), propagandysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, zastępca szefa oddziału artylerii, a następnie szef 4 wydziału kadr artyleryjskich oddziału dowódczego sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej.
1 listopada 1928 r. wstąpił do Armii Czerwonej. Służył w 27 Pułku Artyleryjskim 27 Dywizji Strzeleckiej. Pod koniec 1928 r. objął dowództwo plutonu zapasowego, a następnie został zastępcą dowódcy plutonu służby podoficerskiej. Od początku sierpnia 1930 r. pełnił obowiązki dowódcy plutonu baterii artylerii 80 Pułku Strzeleckiego. Na początku grudnia 1931 r. objął funkcję zastępcy dowódcy baterii artylerii pułku. Pod koniec marca 1933 r. został dowódcą samodzielnej baterii przeciwpancernej 27 Dywizji Strzeleckiej. Na początku kwietnia 1934 r. ukończył specjalny kurs kadry dowódczej Sił Morskich Armii Czerwonej, po czym objął dowództwo 49 Korpuśnego Pułku Artylerii Białoruskiego Okręgu Wojskowego. Od końca lutego 1935 r. był zastępcą szefa sztabu 27 Pułku Artylerii 27 Dywizji Strzeleckiej. W 1936 r. awansował do stopnia porucznika. Od końca kwietnia 1938 r. pełnił funkcję adiutanta 27 Samodzielnego Dywizjonu Przeciwpancernego.